در 11 دسامبر 2023، کتی شرل، مدیر خدمات اسکان ما، به نمایندگی از انجمن خدمات مهاجران بریتیش کلمبیا (ISSofBC)، در کمیته دائمی حقوق بشر سنای کانادا سخنرانی کرد. این مقاله خلاصهای از آنچه کتی در کمیته برای آگاه کردن بهتر دولت از چالشهایی که پناهندگان هنگام ورود به کانادا با آن مواجه هستند، ارائه میکند.
ISSofBC به عنوان یکی از قدیمیترین و بزرگترین سازمانهای اسکان در استان، نقشی استراتژیک بهعنوان ارائهدهنده اصلی برنامه کمک اسکان مجدد (RAP) برای پناهندگان با کمک دولت (GARs) در بریتیش کلمبیا، دارنده توافقنامه حمایت مالی برای پناهندگان تحت حمایت خصوصی، و بزرگترین آژانس ارائهدهنده خدمات هدفمند با بودجه BC برای پناهندگان است.
کتی بینش هایی در مورد سلامت و نتایج اجتماعی-اقتصادی پناهندگان سوری و پناهندگان تحت حمایت دولت ارائه کرد که ما از آنها حمایت می کنیم.
چالش های پس از ورود: تمرکز بر مراقبت های بهداشتی
همانطور که کتی توضیح داد، دوره پس از ورود، چالش برانگیزترین دوره برای پناهندگان است. همچنین زمان حیاتی برای ارائه دهندگان خدمات است که نیاز به اطمینان از دسترسی به سیستم های پشتیبانی به موقع، سازگار و مناسب برای تسویه حساب و ادغام موثر دارند.
پناهندگان، متمایز از سایر مقوله های مهاجر، ممکن است با نیازهای بهداشتی منحصر به فرد وارد کانادا شوند. کتی بر اهمیت شناخت و رسیدگی به طیف وسیعی از چالشهای بهداشتی که پناهندگان در بدو ورود میتوانند تجربه کنند، تاکید کرد، که ناشی از تاخیر در دسترسی به مراقبتهای پزشکی، وقفه در تداوم دارو، بیماریهای مزمن مرحله نهایی و الزامات سلامت روان بالینی است.
چشم انداز مراقبت های بهداشتی فعلی برای پناهندگان
پناهندگان در کانادا در حال حاضر از برنامه موقت بهداشت فدرال (IFHP) بهره مند می شوند که تا زمانی که واجد شرایط بودن برای بیمه درمانی استانی یا منطقه ای باشد، پوشش بهداشتی اولیه را ارائه می دهد.
با این حال، تنوع در دسترسی به درمانها یا داروهای خاص در استانها چالشهایی را ایجاد میکند.
بر اساس تحقیقات اخیر ISSofBC، مانند گزارش "Sustaining Welcome" ، کتی به کمیته توضیح داد که در حال حاضر یک ناهماهنگی در حمایت از سلامت روان ارائه شده به پناهندگان و نیازهای آنها وجود دارد.
همانطور که این تحقیق نشان داد، سلامت روان پناهندگان می تواند در سال دوم پس از ورود به کانادا کاهش یابد، اما در حال حاضر تنها به آنها دسترسی محدودی به حمایت بالینی و تنها در سال اول پس از ورودشان ارائه می شود.
برای رسیدگی به این چالش ها، کتی ایجاد یکپارچگی ملی در پوشش ارائه شده توسط IFHP و بازنگری دوره های واجد شرایط بودن برای فعالیت های تکمیلی در دسترس پناهندگان را توصیه کرد.
فراخوانی برای خدمات گسترده برای مدعیان پناهندگی
کتی همچنین توجه را به حذف مدعیان پناهندگی (پناهجویان) از برنامههای اسکان ملی با بودجه فدرال جلب کرد و بر تفاوتهای قابلتوجه در خدمات تأمینشده از نظر استانی یا منطقهای برای این جمعیتشناسی تأکید کرد.
بیش از 75 درصد از متقاضیان پناهندگی در نهایت توانایی ماندن در کانادا را به دست خواهند آورد، بنابراین این انکار در ارائه خدمات به آنها در حالی که منتظر تایید وضعیت نهایی خود هستند، تنها مشکلات اقتصادی، اجتماعی و روانی آنها را تشدید می کند.
با توجه به زخمهای بلندمدت اقتصادی و اجتماعی که میتواند ناشی از دسترسی به تأخیر به چنین خدمات کلیدی باشد، کتی استدلال کرد که خدمات حمایتی با بودجه ملی و واجد شرایط بودن باید گسترش یابد تا متقاضیان پناهندگی را نیز در بر گیرد.
مدل ادغام مشارکتی کانادا
تعهد کانادا به یک مدل دو طرفه ادغام، که در آن جامعه کانادایی و تازه واردان مسئولیت متقابل دارند، مستلزم ایجاد برنامه ها و حمایت های ملی جامع است.
کتی بر مسئولیت جمعی برای اطمینان از موفقیت افرادی که تحت جریان بشردوستانه وارد کانادا می شوند تأکید کرد.
کتی از کمیته دائمی حقوق بشر سنا به خاطر دعوت از او برای سخنرانی در این جلسه بسیار سپاسگزار است. همانطور که توصیههای کتی نشان میدهد، ISSofBC همچنان متعهد به دفاع از سیاستهایی است که ادغام یکپارچه پناهندگان را ترویج میکند و در نتیجه به ایجاد جامعهای فراگیر و حمایتکننده کمک میکند.
